İkinci Bir Şans, Gerçek Aşkın Öpücüğü

Language: tr

Şile yolunda yağan yağmur, arabanın ön camına şiddetle çarpıyordu. Tıpkı mideme saplanan o tanıdık, keskin sancı gibi. Mert, parmak boğumları bembeyaz kesilmiş bir halde arabayı kullanıyordu. Telefonunun ekranı ‘İzel’ diye parlayana kadar. Kocam, onun sadık köpeği, bir anda sırra kadem basmıştı. "Elif, bir taksi çağır. İzel'in bana ihtiyacı var," demişti, beni o karanlık yolda hasta ve yapayalnız bırakarak. Bu, Mert'in karısı olan beni bırakıp eski sevgilisini seçtiği dokuzuncu seferdi. İzel'in yıllar önce başlattığı zalim bir bahsin ‘dokuzuncu vedasıydı’ bu: "Dokuz kez, Elif. Dokuz.…